Çay, günlük hayatta en çok tükettiğimiz içeceklerin başında gelmektedir. Hatta bazen öyle olur ki sudan bile çok tükettiğimiz zamanlar oluyor. Sabah kahvaltılarda, molalarda, toplantılarımızda, sohbetlerimizde yanımızdan hiç eksik olmuyor. Hatta öğlenden sonra 5 çayımız bile var. Bu anlamda çay muhabbet demektir. Çayın tadını veren zaten şekeri değil yanında ki muhabbet değil midir?

Sabah çayla başlar günümüz. Onsuz kahvaltı olur mu hiç? Sonra işimizde gittiğimizde bir muhabbeti ile karşılar. Öğlen yemeğimiz yeriz üstüne bir bardak çay. Akşam üzeri beş çayımız vardır. Yanına börek, poğaça, kek eşlik eder. Bir alışkanlıktır aslında. Hiç bırakmadığımı ve bırakamayacağımız. Akşam eve geliriz yemeğimiz yeriz. Ardından bir yorgunluk çayı içeriz. Onunla bütün günün yorgunluğunu atarız. Aslında çay için söylenmiş ve söylenecek o kadar  çok şey vardır ki aslında. Ama en güzeli aslında çayın aileye benzetilmesi olmuştur sanırım.

Soframızdan eksik olmayan çay, Karadeniz’de bin bir emekten geçtikten sonra soframıza gelmektedir. Yeşil filizler çay tarlarından toplanır, fabrikadan belli aşamalardan geçtikten sonra sofralarımızın vazgeçilmesi olurlar. Portföyümün bu aşamasında çayın yeşil halini ve toplanma aşamasına yer verdim.

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

clear formSubmit